Wprowadzenie

Myślę, że wspieranie innych to jedna z najważniejszych i najbardziej niedocenianych umiejętności w branży IT.

Zwłaszcza dlatego, że software development często jest przedstawiany jako wysoce indywidualna praca.

Ktoś pisze kod.

Ktoś projektuje interfejs.

Ktoś testuje aplikację.

Ktoś zarządza roadmapą.

Ale szczerze — prawie nic sensownego w technologii nie powstaje całkowicie samotnie.

Za każdym produktem stoją:

•  rozmowy,

•  pętle feedbacku,

•  wspólna wiedza,

•  wsparcie emocjonalne,

•  mentoring,

•  rozwiązywanie problemów,

•  i zaufanie.

Ciekawe, prawda?

Na pierwszy rzut oka wsparcie może wydawać się miękkie, opcjonalne albo drugorzędne.

Ale gdy spojrzymy głębiej, wsparcie to jeden z fundamentów zdrowej współpracy.

Bo ludzie pracują lepiej, gdy nie czują się sami w złożoności.

Wsparcie to nie słabość

Myślę, że wiele środowisk zawodowych nieświadomie łączy wsparcie ze słabością.

Jakby potrzeba pomocy oznaczała:

•  brak kompetencji,

•  brak samodzielności,

•  albo brak seniority.

Ale szczerze — tak naprawdę nie działa praca.

Złożone systemy wymagają współpracy.

Nikt nie rozumie wszystkiego.

Nikt nie widzi każdej perspektywy.

Nikt nie ma nieskończonej pojemności emocjonalnej.

I nawet bardzo doświadczeni ludzie czasem potrzebują:

•  drugiej opinii,

•  uziemienia emocjonalnego,

•  pomocy technicznej,

•  uczciwego feedbacku,

•  albo po prostu ludzkiej obecności.

To normalne.

Małe wsparcie ma znaczenie

Fascynująca rzecz: wsparcie nie zawsze musi być dramatyczne.

Bardzo często to małe działania robią największą różnicę.

Na przykład:

•  cierpliwe odpowiedzenie na pytanie,

•  przemyślany review pull requesta,

•  podzielenie się kontekstem,

•  sprawdzenie, czy ktoś rozumie zadanie,

•  zauważenie, że ktoś jest przeciążony,

•  powiedzenie „dobra robota,”

•  albo po prostu bycie miłym w stresującym dniu.

Ciekawe, że te małe momenty kumulują się z czasem.

I w końcu tworzą kulturę zespołu.

Nie slogany.

Kulturę.

Mentoring i dzielenie się wiedzą

Myślę, że mentoring to jedna z najsilniejszych form wsparcia w branży IT.

Zwłaszcza dlatego, że wiedza często żyje w ludziach, a nie w dokumentacji.

Doświadczeni profesjonaliści mogą wspierać innych przez:

•  wyjaśnianie kontekstu,

•  dzielenie się błędami,

•  dawanie feedbacku,

•  upraszczanie złożoności,

•  i tworzenie bezpiecznej przestrzeni na pytania.

Ciekawe, że dobry mentoring to nie udowadnianie wyższości.

Chodzi o pomoc drugiej osobie w wzroście.

I szczerze — mentoring często uczy mentora tak samo jak mentee.

Bo jasne wyjaśnienie czegoś wymaga głębszego zrozumienia.

Wsparcie emocjonalne

Kolejna ważna rzecz to wsparcie emocjonalne.

Wiem, że może to brzmieć nietypowo w kontekście technicznym.

Ale każdy zespół zawiera emocje.

Ludzie doświadczają:

•  stresu,

•  strachu,

•  frustracji,

•  niepewności,

•  presji,

•  wypalenia,

•  albo niepewności co do przyszłości.

Ignorowanie tego nie sprawia, że emocje znikają.

Sprawia tylko, że stają się niewidoczne.

Wspieranie innych emocjonalnie może oznaczać:

•  słuchanie,

•  potwierdzanie doświadczenia,

•  zapytanie, jak komuś się wiedzie,

•  redukowanie niepotrzebnej presji,

•  albo pomoc w stworzeniu spokojniejszej atmosfery.

Oczywiście nie jesteśmy terapeutami w pracy.

Ale wciąż jesteśmy ludźmi pracującymi z innymi ludźmi.

Wsparcie bez ratowania

Myślę, że ważne jest rozróżnienie między wsparciem a ratowaniem.

Wspieranie kogoś oznacza pomoc w stawaniu się silniejszym.

Ratowanie oznacza branie odpowiedzialności za wszystko zamiast tej osoby.

Ta różnica ma duże znaczenie.

Bo niezdrowe wsparcie może tworzyć:

•  zależność,

•  urazę,

•  wypalenie,

•  albo brak accountability.

Na przykład:

pomoc teammate'owi w zrozumieniu problemu to wsparcie.

Robienie całej jego pracy wielokrotnie przy ignorowaniu własnych limitów może stać się ratowaniem.

Ciekawe, prawda?

Zdrowe wsparcie obejmuje granice.

Bezpieczeństwo psychologiczne — znowu

Wiem, że ten temat pojawia się wiele razy w tej serii, ale wsparcie i bezpieczeństwo psychologiczne — klimat, w którym można podejmować ryzyko interpersonalne — są głęboko powiązane.

Ludzie proszą o wsparcie, gdy czują się na tyle bezpiecznie, by przyznać:

•  niepewność,

•  dezorientację,

•  błąd,

•  przeciążenie,

•  albo potrzebę pomocy.

W emocjonalnie niebezpiecznych środowiskach ludzie często udają, że:

•  wszystko jest w porządku,

•  wszystko rozumieją,

•  albo poradzą sobie sami.

I szczerze — to zwykle tworzy większe problemy później.

Zdrowe zespoły normalizują:

•  zadawanie pytań,

•  dzielenie się wątpliwościami,

•  i otwarte wspieranie się nawzajem.

Bo współpraca działa znacznie lepiej niż ciche zmaganie się.

Wsparcie pod presją

Myślę, że prawdziwe wsparcie ujawnia się zwłaszcza w trudnych momentach.

Na przykład:

•  incydenty produkcyjne,

•  stresujące deadline'y,

•  layoffy,

•  konflikty,

•  chaos organizacyjny,

•  albo okresy wypalenia.

Ciekawe, że pod presją niektórzy stają się:

•  reaktywni,

•  emocjonalnie dystansowi,

•  niecierpliwi,

•  albo skupieni tylko na przetrwaniu.

Tymczasem emocjonalnie dojrzali ludzie często starają się stabilizować środowisko.

Czasem wsparcie pod presją oznacza:

•  pozostanie spokojnym,

•  jasną komunikację,

•  pomoc w priorytetyzacji,

•  słuchanie,

•  albo po prostu brak dodawania niepotrzebnego emocjonalnego chaosu.

I szczerze — spokojni, wspierający ludzie stają się niesamowicie cenni w stresujących środowiskach.

Docenianie ma znaczenie

Kolejna rzecz, którą wielu ludzi niedocenia: uznanie.

Ludzie chcą czuć, że są:

•  zauważeni,

•  szanowani,

•  doceniani,

•  i mają znaczenie.

Ciekawe, że docenienie nie zawsze wymaga wielkich gestów.

Czasem proste słowa mają głębokie znaczenie:

"„Dzięki za pomoc.”"

"„Doceniam twoją cierpliwość.”"

"„Świetnie poradziłeś sobie z tą sytuacją.”"

Te momenty wzmacniają:

•  zaufanie,

•  motywację,

•  bezpieczeństwo emocjonalne,

•  i relacje w zespole.

Wspieranie różnych osobowości

Myślę, że wsparcie wymaga też zrozumienia, że różni ludzie potrzebują różnych rzeczy.

Niektórzy potrzebują:

•  bezpośredniego feedbacku,

•  struktury,

•  i jasności.

Inni potrzebują:

•  emocjonalnego zrozumienia,

•  cierpliwości,

•  albo zachęty.

Ciekawe, prawda?

Emocjonalnie inteligentne wsparcie adaptuje się do osoby zamiast zakładać, że wszyscy działają identycznie.

Bo ludzie mają:

•  różne układy nerwowe,

•  style komunikacji,

•  wrażliwości emocjonalne,

•  i sposoby przetwarzania stresu.

Wsparcie i leadership

Myślę, że leadership jest głęboko powiązany ze wsparciem.

Nie w sensie kontrolowania wszystkiego.

Ale w sensie tworzenia środowiska, w którym ludzie mogą:

•  rosnąć,

•  komunikować się uczciwie,

•  uczyć się bezpiecznie,

•  i konstruktywnie regenerować się po błędach.

Ciekawe, że najsilniejsi liderzy często tworzą wsparcie przez:

•  spokój,

•  słuchanie,

•  regulację emocji,

•  transparentność,

•  i konsekwencję.

Nie tylko autorytet.

I szczerze — ludzie rzadko zapominają, jak ktoś sprawił, że czuli się w trudnym momencie.

Wspieraj też siebie

Jedna ważna rzecz, o której wielu wspierających ludzi zapomina:

ty też potrzebujesz wsparcia.

Zwłaszcza wysoce empatyczni.

Ludzie, którzy ciągle:

•  pomagają innym,

•  regulują atmosferę zespołu,

•  rozwiązują napięcie emocjonalne,

•  albo dźwigają odpowiedzialność

mogą powoli ignorować własne:

•  wyczerpanie,

•  stres,

•  potrzeby,

•  albo limity emocjonalne.

Ciekawe, że trwałe wsparcie wymaga równowagi.

Inaczej wsparcie powoli przeradza się w zaniedbywanie siebie.

A w końcu układ nerwowy odpowiada przez:

•  wypalenie,

•  emocjonalne wycofanie,

•  drażliwość,

•  albo wyczerpanie.

Podsumowanie

Myślę, że wspieranie innych to jedna z najsilniejszych soft skills w życiu zawodowym.

Zwłaszcza w branżach zbudowanych wokół:

•  teamworku,

•  komunikacji,

•  złożoności,

•  i ciągłego uczenia się.

Bo wsparcie poprawia:

•  zaufanie,

•  współpracę,

•  bezpieczeństwo emocjonalne,

•  odporność,

•  kreatywność,

•  i kulturę zespołu.

I szczerze — ludzie często pamiętają wsparcie znacznie dłużej niż same osiągnięcia techniczne.

Może wspieranie innych to nie ciągłe ratowanie wszystkich.

Może chodzi o tworzenie środowiska, w którym ludzie czują się:

•  mniej sami,

•  bardziej zrozumiani,

•  emocjonalnie bezpieczniej,

•  i bardziej zdolni do wspólnego wzrostu.

Bo w końcu — technologia może być budowana przez systemy i kod.

Ale trwały postęp buduje się przez relacje międzyludzkie leżące pod nimi.

Dzięki!

Seria Soft Skills

Część 30 z 32. Więcej na blogu Empatalk lub ankieta DNA komunikacji: empatalk.app/survey.

Źródła i dalsza lektura

•  Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly. https://doi.org/10.2307/2666999