Wprowadzenie

Myślę, że zdrowa współpraca jest niemożliwa bez równowagi.

Zwłaszcza w branży IT, gdzie teamwork mocno zależy od:

•  komunikacji,

•  zaufania,

•  ownership,

•  wsparcia,

•  i wspólnej odpowiedzialności.

Ciekawe, że wiele frustracji w pracy nie wynika tylko z samego obciążenia.

Bardzo często łączy się z poczuciem sprawiedliwości.

Ludzie naturalnie obserwują:

•  kto wnosi wkład,

•  kto komunikuje się,

•  kto wspiera innych,

•  kto bierze odpowiedzialność,

•  i kto znika w trudnych momentach.

I szczerze — ludzie są niezwykle wrażliwi na brak równowagi.

Nawet jeśli nikt tego nie mówi wprost.

Teamwork to wymiana

Na pierwszy rzut oka software development może wydawać się głównie techniczny.

Ale gdy spojrzymy głębiej, zespoły ciągle wymieniają:

•  wiedzę,

•  czas,

•  uwagę,

•  energię emocjonalną,

•  wsparcie,

•  feedback,

•  cierpliwość,

•  i odpowiedzialność.

To tworzy niewidzialny ekosystem społeczny.

Zdrowe zespoły zwykle utrzymują stosunkowo zrównoważony przepływ:

"dawania"

i

"brania."

Czasem jedna osoba potrzebuje więcej wsparcia.

Innym razem ktoś inny dźwiga cięższą odpowiedzialność.

I to jest zupełnie naturalne.

Problem zwykle zaczyna się, gdy brak równowagi staje się przewlekły.

Niewidzialna praca emocjonalna

Myślę, że wielu ludzi niedocenia pracę emocjonalną w zespołach.

Na przykład:

•  ciągłe pomaganie innym,

•  mentoring juniorów,

•  uspokajanie napięć,

•  poprawianie komunikacji,

•  wspieranie przytłoczonych teammate'ów,

•  albo utrzymywanie pozytywnej atmosfery.

Ciekawe, prawda?

Te wkłady często są niewidoczne w metrykach.

Trudno łatwo zmierzyć:

•  cierpliwość,

•  empatię,

•  regulację emocji,

•  albo wsparcie psychologiczne.

Ale zdrowe zespoły głęboko z tego korzystają.

I szczerze — środowiska, w których praca emocjonalna jest ignorowana, mogą powoli wyczerpywać emocjonalnie dojrzałych ludzi.

Branie bez dawania

Myślę, że większość ludzi doświadczyła sytuacji, w której współpraca wydaje się emocjonalnie jednostronna.

Na przykład:

•  ktoś ciągle prosi o pomoc, ale nigdy nie wspiera innych,

•  unika odpowiedzialności,

•  przypisuje sobie zasługi,

•  znika w stresujących sytuacjach,

•  albo wnosi minimum, oczekując maksymalnego wsparcia.

Na początku te sytuacje mogą wydawać się małe.

Ale z czasem powoli niszczą:

•  zaufanie,

•  motywację,

•  morale,

•  i atmosferę emocjonalną w zespole.

Bo ludzie naturalnie chcą wzajemności.

Nie idealnej równości.

Ale sprawiedliwości.

Dawanie za dużo

Ciekawe, że odwrotna nierównowaga też może stać się niezdrowa.

Niektórzy ciągle:

•  pomagają wszystkim,

•  rozwiązują cudze problemy,

•  overworkują,

•  absorbują napięcie emocjonalne,

•  albo biorą odpowiedzialność za całą atmosferę zespołu.

Na pierwszy rzut oka może to wyglądać godnie.

Ale bez zdrowych granic może powoli prowadzić do:

•  wypalenia,

•  urazy,

•  emocjonalnego wyczerpania,

•  albo utraty szacunku do siebie.

Zwłaszcza wśród wysoce empatycznych osób.

I szczerze — trwała współpraca wymaga równowagi między wspieraniem innych a szanowaniem własnych ograniczeń.

Sprawiedliwość i percepcja

Kolejna fascynująca rzecz: sama sprawiedliwość jest wysoce subiektywna.

To, co wydaje się sprawiedliwe jednej osobie, może wydawać się całkowicie niesprawiedliwe innej.

Dlaczego?

Bo ludzie mają różne:

•  oczekiwania,

•  style komunikacji,

•  potrzeby emocjonalne,

•  osobowości,

•  tła kulturowe,

•  i nawyki pracy.

Dlatego uczciwa komunikacja staje się niezwykle ważna.

Czasem konflikt nie wynika ze złej woli.

Ale z zupełnie różnych założeń o:

•  odpowiedzialności,

•  ownership,

•  wysiłku,

•  albo wsparciu.

Zdrowe granice

Myślę, że zdrowe granice to jeden z najważniejszych aspektów sprawiedliwej współpracy.

Bez granic ludzie mogą:

•  overcommitować,

•  być emocjonalnie przeciążeni,

•  tłumić frustrację,

•  albo nieświadomie oczekiwać, że inni odczytają ich myśli.

Zdrowe granice pozwalają komunikować:

•  pojemność,

•  oczekiwania,

•  ograniczenia,

•  i potrzeby

w bezpośredni, ale szanujący sposób.

I szczerze — granice często poprawiają relacje zamiast je niszczyć.

Bo jasność redukuje ukryte napięcie.

Docenianie ma znaczenie

Kolejna ważna rzecz to uznanie.

Ludzie chcą czuć, że ich wysiłek ma znaczenie.

Niekoniecznie tylko przez:

•  awanse,

•  tytuły,

•  albo pieniądze.

Czasem proste docenienie robi ogromną różnicę.

Na przykład:

"„Dzięki za pomoc.”"

"„Doceniam twoje wsparcie.”"

"„Świetnie poradziłeś sobie z trudną sytuacją.”"

Ciekawe, że emocjonalnie zdrowe zespoły zwykle naturalnie doceniają wkład.

Nie tylko największe, widoczne sukcesy.

Ale też codzienną konsekwencję i wsparcie.

Leadership i sprawiedliwość

Myślę, że leadership silnie wpływa na to, jak działa sprawiedliwość w zespołach.

Niezdrowe leadership może tworzyć środowiska, w których:

•  wysiłek jest ignorowany,

•  pojawia się faworyzacja,

•  komunikacja staje się polityczna,

•  albo praca emocjonalna pozostaje niewidoczna.

Tymczasem zdrowi liderzy zwykle starają się:

•  sprawiedliwie rozdzielać odpowiedzialność,

•  doceniać wkłady,

•  komunikować się transparentnie,

•  i chronić równowagę zespołu.

Oczywiście idealna sprawiedliwość pewnie nie istnieje.

Ale wysiłek w jej stronę ma duże znaczenie.

Bo ludzie szybko zauważają, gdy brak równowagi staje się normą.

Współpraca vs transakcja

Kolejna ciekawa rzecz: najzdrowszy teamwork zwykle istnieje gdzieś między:

•  czystą transakcją

a

•  emocjonalnym nadmiernym przywiązaniem.

Zespoły to nie rodziny.

Ale też nie maszyny.

Ludzie potrzebują:

•  profesjonalizmu,

•  accountability,

•  i wyników,

ale też:

•  empatii,

•  zrozumienia,

•  i emocjonalnego szacunku.

Znalezienie zdrowej równowagi między tymi światami jest zaskakująco trudne.

I szczerze — wiele problemów organizacyjnych pojawia się dokładnie dlatego, że jedna strona zbyt mocno dominuje.

Podsumowanie

Myślę, że sprawiedliwa współpraca to jeden z najsilniejszych fundamentów zdrowych zespołów.

Zwłaszcza w branżach wymagających:

•  ciągłej komunikacji,

•  rozwiązywania problemów,

•  odporności emocjonalnej,

•  i współpracy pod presją.

Zdrowy teamwork wymaga zarówno:

•  dawania,

•  jak i brania.

Wsparcia.

Ale też granic.

Odpowiedzialności.

Ale też empatii.

Może dojrzałość w zespołach to nie liczenie każdego wkładu co do grosza.

Może chodzi o stworzenie środowiska, w którym ludzie naprawdę czują się:

•  szanowani,

•  doceniani,

•  wspierani,

•  i traktowani sprawiedliwie przez dłuższy czas.

Bo gdy brak równowagi staje się przewlekły, zaufanie powoli maleje.

Ale gdy ludzie czują sprawiedliwość i wzajemność, współpraca staje się znacznie bardziej naturalna, trwała i ludzka.

Dzięki!

Seria Soft Skills

Część 13 z 32. Więcej na blogu Empatalk lub ankieta DNA komunikacji: empatalk.app/survey.

Źródła i dalsza lektura

•  Brown, P., & Levinson, S.C. (1987). Politeness: Some Universals in Language Usage. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511813085